Οριακές οι βελτιώσεις στα τιμολόγια αγοράς των ζαχαροτεύτλων, λίγα πάλι τα στρέμματα
18/02/2013
σε σχέση με την ενεργοποίηση ή μη του συστήματος Ολοκληρωμένης Διαχείρισης για τα τεύτλα ταυτόχρονα στέλνουν τελεσίγραφο για προσφυγή στη δικαιοσύνη αν δεν σταματήσει ο εμπαιγμός τους, που άρχισε με ανακοινώσεις ότι το σύστημα θα ανοίξει από τις 17 Δεκεμβρίου, αλλά αυτό εξακολουθεί και παραμένει ερμητικά κλειστό.
«Έχουμε συμφωνήσει όλες οι ομάδες παραγωγών από Ορεστιάδα, Πλατύ, Σέρρες και Λάρισα ότι θα κινηθούμε ενιαία, προσφεύγοντας στη δικαιοσύνη» εξηγεί ο κ. Βαρούτης και συμπληρώνει πως ο ίδιος καλλιέργησε πέρυσι 100 στρέμματα και έχει λαμβάνειν 3.000 ευρώ, τη στιγμή που «μπήκαμε μέσα αφού το κόστος παραγωγής το 2012 ήταν 270 ευρώ, ανά στρέμμα κι η απόδοση περιορίστηκε στα 170 ευρώ, το στρέμμα».
Άυξηση τιμολογίων
Για να… γλυκάνει το χάπι για τους καλλιεργητές, η ΕΒΖ από την πλευρά της ανακοίνωσε αυξήσεις. Πιο συγκεκριμένα, θα προσφέρει επιπλέον 2,39 ευρώ/τόνο για τα τεύτλα με ζαχαρικό τίτλο 15 και επιπλέον 0,52 ευρώ/τόνο για ζαχαρικό τίτλο 16.
Στο σημείο αυτό να υπενθυμίσουμε ότι ο μέσος ζαχαρικός τίτλος στην Ελλάδα κυμαίνεται στο 12,5 με 15. Με αυτά τα δεδομένα, η διοίκηση της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης εκτιμά ότι θα καλλιεργηθούν τουλάχιστον 90.000 στρέμματα με την ελπίδα ότι το νούμερο αυτό θα φτάσει τα 100.000 στρέμματα που είναι και ο στόχος. Ο συνδυασμός της Ολοκληρωμένης Διαχείρισης και της βελτίωσης του τιμολογίου της ΕΒΖ, επιτρέπουν την προσδοκία για μια καλή οικονομική απόδοση, αναφέρουν χαρακτηριστικά οι αγρότες.
«Πωλείται»
Στο πλέον «λεπτό» σημείο βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις του εκκαθαριστή της ΑΤΕbank, των αξιολογητών και της διοίκησης της ΕΒΖ με τους δύο βασικούς διεκδικητές της βιομηχανίας, Cristal Union και Polski Cukier.
Ο γαλλικός συνεταιριστικός όμιλος παραμένει αυτή τη στιγμή το μεγάλο «φαβορί» για την απόκτηση της εταιρείας, ωστόσο η υπόθεση προς το παρόν φαίνεται ότι έχει «σκοντάψει» στο θέμα της διευθέτησης των χρεών της ΕΒΖ.
Όσον αφορά το εργοστάσιο της Ορεστιάδας, οι Γάλλοι εξακολουθούν να επιμένουν στο κλείσιμό του ως ζαχαρουργείου, ωστόσο συζητούν το ενδεχόμενο μετατροπής του σε ραφιναρία.
Από τις Πυραμίδες στη βιομηχανία
Τα ζαχαρότευτλα είναι γνωστά από την αρχαιότητα, ωστόσο η καλλιέργειά τους δεν ήταν συνηθισμένη. Η ρίζα τους χρησιμοποιούνταν για τροφή από τους Αιγυπτίους όσο κατασκευάζονταν οι πυραμίδες του Χέοπα.
Η ανακάλυψη ότι η ζάχαρη που περιέχεται στα τεύτλα είναι η ίδια με του ζαχαροκάλαμου, έγινε το 1747 από τον γερμανό χημικό Andrea Marggraf. Έτσι, πήρε ζάχαρη κόβοντας σε μικρές φέτες, ξηραίνοντας και κονιορτοποιώντας τα ζαχαρότευτλα.
Πλεονέκτημα η πρωιμότητα
Καλύτερη η απόδοση
Η σπορά των ζαχαρότευτλων έχει αρχίσει εδώ και μια εβδομάδα σε Θεσσαλία και Ημαθία, ενώ το επόμενο διάστημα θα μπουν να σπείρουν στις βόρειες περιοχές του Έβρου και της Φλώρινας. Η έγκαιρη και σωστή προετοιμασία του χωραφιού παρέχει τη δυνατότητα πρώιμης σποράς με τα εξής πλεονεκτήματα: καλύτερη αξιοποίηση της υπάρχουσας υγρασίας του εδάφους, αυξημένες πιθανότητες βροχόπτωσης, ομοιόμορφο φύτρωμα, καλύτερη ανάπτυξη φυτών, μικρότερο κόστος ζιζανιοκτονίας, καλύτερη προστασία από τις προσβολές των εντόμων, μεγαλύτερα χρονικά περιθώρια επανασποράς αν χρειαστεί, καλύτερη τελική απόδοση.
Στόχος είναι το φύτρωμα 8.000-11.000 φυτά το στρέμμα, ομοιόμορφα κατανεμημένο, ώστε με τις απώλειες μέχρι το φθινόπωρο να συγκομιστούν 7.000-10.000 τεύτλα, τα οποία θα δώσουν και καλύτερες αποδόσεις.