Το μέλλον των εκτατικών στον κάμπο

Εγκατάλειψη ή αναδιάρθρωση απαιτεί η βαμβακοκαλλιέργεια, σύμφωνα με τα στοιχεία της ημερίδας του ΘΕΣγη

 17/02/2014 

Σε σταδιακή εγκατάλειψη αναµένεται να οδηγηθεί η καλλιέργεια βάµβακος, αν δε διαφοροποιηθεί το σηµερινό καθεστώς παραγωγής, ενώ επιτακτική είναι η ανάγκη για µείωση του κόστους παραγωγής και δηµιουργία προϊόντος ταυτότητας, ταξινοµηµένου αξιόπιστα για την αγορά, ώστε να καταστεί η καλλιέργεια βιώσιµη.

Σύµφωνα µε την τοποθέτηση του δρ. Μωχάµεντ Νταράουσε, Προϊστάµενου Κέντρων Βάµβακος Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας ΕΛΓΟ, στην ηµερίδα του ΘΕΣγη που πραγµατοποιήθηκε την Κυριακή 9 Φεβρουαρίου στη Λάρισα, παρά τις δυσκολίες, φέτος ήταν µια καλή χρονιά για τους περισσότερους βαµβακοκαλλιεργητές, λόγω των ευνοϊκών καιρικών συνθηκών και των ελάχιστων προσβολών απ’ το πράσινο σκουλήκι. Το µέλλον όµως της καλλιέργειας δεν µπορεί να βασίζεται, µόνο σε µεµονωµένες «καλές χρονιές». Χρειάζεται ολοκληρωµένη προσέγγιση και αναµόρφωση της σηµερινής κατάστασης. Ο στόχος της βαµβακοκαλλιέργειας στη χώρα µας, δε πρέπει να είναι η µέγιστη παραγωγή αλλά το ποιοτικότερο προϊόν.

Το ελληνικό βαµβάκι έχει καλά ποιοτικά χαρακτηριστικά, υστερεί όµως στο χρώµα, χαρακτηριστικό µεγάλης σηµασίας για την τιµή. Χρειάζεται λοιπόν, να δηµιουργηθούν ζώνες βάµβακος, ανάλογα µε τους κλιµατολογικούς παράγοντες που επιδρούν στην ποιότητα και να λειτουργήσει µηχανισµός αντιστοιχίας τιµής και ποιότητας, ώστε να δοθεί κίνητρο στους παραγωγούς.

Τέλος, είναι αναγκαία η συνεργασία µεταξύ παραγωγών-πολιτείας.

Ώθηση στην κτηνοτροφία
Την κυριότερη ζωοτροφή ως καρπός άλλα και ενσίρωµα, αποτελεί το καλαµπόκι, αφού καταλαµβάνει σηµαντικό µέρος του σιτηρεσίου των παραγωγικών ζώων, λόγω της υψηλής διατροφικής του αξίας αλλά και της εύκολης καλλιέργειάς του.
Πλην του καλαµποκιού όµως, η καλλιέργεια του σόργου και των ψυχανθών, σύµφωνα µε τον δρ. ∆ηµήτρη Μπαρτζιάλη από το Πανεπιστήµιο Θεσσαλίας, θα µπορούσε να αυξήσει τη διαθεσιµότητα των ζωοτροφών και να δώσει ώθηση στην εγχώρια κτηνοτροφία. Το σόργο, συγκεκριµένα, θα µπορούσε να αντικαταστήσει µέρος του ενσιρώµατος καλαµποκιού, ιδιαίτερα σε περιοχές µε έλλειψη αρδευτικού νερού, λόγω της εξαιρετικής αντοχής που παρουσιάζει σε συνθήκες ξηρασίας.
Η χρήση των ψυχανθών απ’ την άλλη, ως ενδιάµεση καλλιέργεια, συµβάλλει στη βελτίωση των εδαφικών παραµέτρων και µπορεί να µειώσει τις απαιτούµενες ποσότητες λιπασµάτων, µε πρακτικό αποτέλεσµα την αύξηση του γεωργικού εισοδήµατος.

Όσπρια ταυτότητας

∆υναµική ανάπτυξης αρχίζει να αποκτά η καλλιέργεια των οσπρίων στην Ελλάδα, ωστόσο το κυριότερο χαρακτηριστικό της, είναι η µικρή παραγωγή.
∆υστυχώς, δεν έχει γίνει επαρκώς αντιληπτή στη χώρα µας, η µεγάλη σηµασία που έχει η επιλογή της κατάλληλης ποικιλίας και η χρήση πιστοποιηµένου σπόρου στην απόδοση αλλά και στην ποιότητα.
Οι παραγωγοί οσπρίων θα πρέπει να καλλιεργούν ελληνικό πιστοποιηµένο σπόρο, για να έχουν ένα προϊόν µε ταυτότητα και εµπορική αξία, επισηµαίνει ο δρ. ∆ηµήτρης Βλαχοστέριος, ερευνητής του Ινστιτούτου Κτηνοτροφικών Φυτών Λάρισας. Επιπλέον, η βιολογική γεωργία των οσπρίων παραµένει πάντοτε µια επιλογή για όσους αγρότες έχουν το µεράκι, να εργαστούν υπεύθυνα.

Επιμέλεια: Tσίρμπας Ανδρέας
 
 
 
 
 

Πηγή: www.agronews.gr