Στα 10.000 ευρώ ανεβάζει το πλαφόν των de minimis η Κομισιόν

 28/08/2013

Ο κανονισμός για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας (de minimis) έχει τεθεί σε διαβούλευση μέχρι τις 7 Σεπτεμβρίου 2013.Στην αλλαγή του κανονισμού για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας (de minimis) προχωρά η Κομισιόν ενόψει της λήξης ισχύος του. Σύμφωνα με την πρότασή της, που έχει τεθεί σε διαβούλευση μέχρι τις 7 Σεπτεμβρίου 2013, το ανώτατο όριο ενίσχυσης ανά αγροτική εκμετάλλευση θα αυξηθεί από τα 7.500 ευρώ ετησίως στα 10.000 ευρώ και δεν θα μπορεί να υπερβαίνει το 1% της ετήσιας παραγωγής του γεωργικού τομέα του οικείου κράτους μέλους (έναντι 0,75% που είναι σήμερα).

Ο κανονισμός για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας (de minimis) έχει τεθεί σε διαβούλευση μέχρι τις 7 Σεπτεμβρίου 2013.
Πρόκειται για τον Κανονισμό 1535/2007 (ΕΕ 2007 L 337/35), το σχέδιο αλλαγής του οποίου δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της ΕΕ προκειμένου τα ενδιαφερόμενα μέλη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους. Βρείτε εδώ το Σχέδιο:
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:C:2013:227:FULL:EL:PDF

Σύμφωνα με τον Κανονισμό ισχύουν τα εξής:
Άρθρο 1
Πεδίο εφαρμογής
1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις ενισχύσεις που χορηγούνται σε επιχειρήσεις του τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων, με εξαίρεση:
α) τις ενισχύσεις το ύψος των οποίων καθορίζεται βάσει της τιμής ή της ποσότητας των προϊόντων που διατίθενται στην αγορά·
β) τις ενισχύσεις για δραστηριότητες που σχετίζονται με εξαγωγές προς τρίτες χώρες ή προς κράτη μέλη, συγκεκριμένα ενισχύσεις που συνδέονται απευθείας με τις εξαγόμενες ποσότητες, τη δημιουργία και λειτουργία δικτύου διανομής ή άλλες τρέχουσες δαπάνες συνδεόμενες με εξαγωγικές δραστηριότητες·
γ) τις ενισχύσεις που χορηγούνται υπό τον όρο της χρησιμοποίησης εγχώριων προϊόντων αντί των εισαγομένων·
δ) τις ενισχύσεις που χορηγούνται σε προβληματικές επιχειρήσεις κατά την έννοια του άρθρου 2 στοιχείο ε).
2. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται στις ενισχύσεις που χορηγούνται σε επιχειρήσεις οι οποίες δραστηριοποιούνται στον τομέα της μεταποίησης και εμπορίας γεωργικών προϊόντων. Οι εν λόγω ενισχύσεις εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. …/2013 (γενικός κανονισμός για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας).
3. Στην περίπτωση επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων, καθώς και σε έναν ή περισσότερους τομείς ή δραστηριότητες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. …2013 (γενικός κανονισμός για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας), ο εν λόγω κανονισμός εφαρμόζεται στις ενισχύσεις που χορηγούνται στους τελευταίους αυτούς τομείς ή δραστηριότητες υπό την προϋπόθεση ότι τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, με κατάλληλα μέσα, όπως ο διαχωρισμός των δραστηριοτήτων ή η διάκριση του κόστους, ότι οι δραστηριότητες στον τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων δεν τυγχάνουν ενίσχυσης ήσσονος σημασίας που χορηγείται δυνάμει του παρόντος κανονισμού.
Άρθρο 3
Ενισχύσεις ήσσονος σημασίας
1. Τα μέτρα ενίσχυσης που πληρούν τις προϋποθέσεις οι οποίες καθορίζονται στις παραγράφους 2 έως 9 του παρόντος άρθρου και στα άρθρα 4 και 5 θεωρείται ότι δεν ανταποκρίνονται σε όλα τα κριτήρια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης και, συνεπώς, δεν υπόκεινται στην υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 3 της Συνθήκης.
2. Το συνολικό ποσό των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που χορηγούνται ανά κράτος μέλος σε μία ενιαία επιχείρηση, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο α), του τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των 10 000 ευρώ σε οποιαδήποτε περίοδο τριών οικονομικών ετών.
3. Το σωρευτικό ποσό των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που χορηγούνται ανά κράτος μέλος σε επιχειρήσεις του τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων σε οποιαδήποτε περίοδο τριών οικονομικών ετών δεν μπορεί να υπερβαίνει την τιμή που καθορίζεται στο παράρτημα.
4. Ενίσχυση ήσσονος σημασίας χορηγείται κατά τον χρόνο παραχώρησης στην οικεία επιχείρηση του έννομου δικαιώματος λήψης της ενίσχυσης σύμφωνα με το εφαρμοστέο εθνικό νομικό καθεστώς.
5. Το ανώτατο όριο που καθορίζεται στην παράγραφο 2 και το εθνικό ανώτατο όριο που προβλέπεται στην παράγραφο 3 ισχύουν ανεξαρτήτως της μορφής της ενίσχυσης ήσσονος σημασίας ή του επιδιωκόμενου στόχου και του κατά πόσον η ενίσχυση που χορηγείται από το οικείο κράτος μέλος χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει με πόρους ενωσιακής προέλευσης. Η χρονική περίοδος των τριών οικονομικών ετών καθορίζεται με βάση το οικονομικό έτος όπως αυτό εφαρμόζεται από την οικεία επιχείρηση στο εκάστοτε κράτος μέλος.
6. Το ανώτατο όριο που καθορίζεται στην παράγραφο 2 και το εθνικό ανώτατο όριο που προβλέπεται στην παράγραφο 3 εκφράζονται ως επιχορήγηση σε μετρητά. Σε όλες τις περιπτώσεις χρησιμοποιούνται ακαθάριστα ποσά, δηλαδή πριν αφαιρεθεί ο οποιοσδήποτε φόρος ή άλλη επιβάρυνση. Εάν η ενίσχυση χορηγείται με μορφή άλλη από την επιχορήγηση, ως ποσό της ενίσχυσης λογίζεται το ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησής της.
Οι ενισχύσεις που καταβάλλονται σε δόσεις ανάγονται στην αξία τους κατά τον χρόνο της χορήγησής τους. Το επιτόκιο που χρησιμοποιείται για την αναγωγή είναι το προεξοφλητικό επιτόκιο που ισχύει κατά τον χρόνο χορήγησης της ενίσχυσης.
7. Όταν, με τη χορήγηση νέας ενίσχυσης ήσσονος σημασίας, σημειωθεί υπέρβαση του ανώτατου ορίου για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που ορίζεται στην παράγραφο 2 ή του εθνικού ανώτατου ορίου, κανένα τμήμα της εν λόγω νέας ενίσχυσης δεν δύναται να υπαχθεί στο ευεργέτημα του παρόντος κανονισμού.
8. Σε περίπτωση συγχωνεύσεων ή εξαγορών, όλες οι προηγούμενες ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που έχουν χορηγηθεί σε οποιαδήποτε από τις συγχωνευόμενες επιχειρήσεις λαμβάνονται υπόψη για να προσδιοριστεί κατά πόσον η νέα ενίσχυση ήσσονος σημασίας στη νέα ή στην εξαγοράζουσα επιχείρηση υπερβαίνει το ανώτατο όριο ή το εθνικό ανώτατο όριο, χωρίς ωστόσο να αμφισβητηθούν οι ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που είχαν χορηγηθεί νομίμως πριν από τη συγχώνευση ή την εξαγορά.
9. Αν μια επιχείρηση διασπαστεί σε δύο ή περισσότερες χωριστές επιχειρήσεις, η ενίσχυση ήσσονος σημασίας που χορηγήθηκε πριν από τη διάσπαση καταλογίζεται στην επιχείρηση που έλαβε αυτή την ενίσχυση, η οποία είναι κατά κανόνα η επιχείρηση που ανέλαβε τις δραστηριότητες για τις οποίες χρησιμοποιήθηκε η ενίσχυση ήσσονος σημασίας. Εάν ο εν λόγω καταλογισμός δεν είναι δυνατός, οι ενισχύσεις ήσσονος σημασίας πρέπει να κατανέμονται αναλογικά με βάση τη λογιστική αξία των ιδίων κεφαλαίων των νέων επιχειρήσεων.





 Πηγή: www.agronews.gr