Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής (Συμβουλευτική Επιτροπή Σιτηρών – ελαιούχων – πρωτεϊνούχων
στις 28.3.2014), κατά την τρέχουσα καλλιεργητική περίοδο εκτιμάται
αύξηση των εκτάσεων μαλακού σίτου κατά 2,8% στα 239 εκ. στρέμματα ενώ η
συγκομιδή του 2014 προβλέπεται ότι θα ανέλθει στους 135,4 εκ. τ.
(+0,9%), όπως αναφέρεται σε έκθεση της Δήμητρας Μάρδα, στελέχους της
ΠΑΣΕΓΕΣ.Την ίδια ώρα, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, τα οποία παρουσιάσθηκαν στη Συμβουλευτική Επιτροπή Σιτηρών- ελαιούχων και πρωτεϊνούχων στις 28.3.2014, οι Κοινοτικές εξαγωγές μαλακού σίτου κατά το 7μηνο της εμπορικής περιόδου 2013/14 ανήλθαν στους 17,7 εκ. τ έναντι 12,1 εκ. τ κατά μ.ο. της αντίστοιχης περιόδου της προηγούμενης 5ετίας.
Ως πρώτη εξαγωγική χώρα παραμένει η Γαλλία με μερίδιο 40% έναντι 65% κατά μ.ο. της προηγούμενης 5ετίας 2008-2012, ενώ η Ρουμανία καταλαμβάνει τη 2η θέση με μερίδιο 19% εκτοπίζοντας τη Γερμανία (17%).
Οι κύριοι προορισμοί των Κοινοτικών εξαγωγών μαλακού σίτου είναι κατά σειρά η Αλγερία (20%), η Αίγυπτος (10%) , η Σ. Αραβία (10%) και το Ιράν (9%). Οι Γαλλικές εξαγωγές (εκτός Κοινότητας) έχουν ως κύριο προορισμό την Αλγερία, και ακολουθούν σε απόσταση το Μαρόκο και η Αίγυπτος. Ο σίτος Ρουμανίας κατευθύνεται κυρίως στην Αίγυπτο αλλά και στη Ν. Κορέα ενώ ο σίτος Γερμανίας τροφοδοτεί κυρίως τη Σ. Αραβία και το Ιράν.
Αξιοσημείωτο είναι ότι, επιπλέον, η αγορά της Σ. Αραβίας αποτελεί την κύρια διέξοδο και για το κριθάρι Γερμανίας, Ρουμανίας και σε μικρότερο βαθμό της Γαλλίας.
Εισαγωγές μαλακού σίτου
Την ίδια ώρα οι Κοινοτικές εισαγωγές μαλακού σίτου κατά το 7μηνο της εμπορικής περιόδου 2013/14 ανήλθαν στους 1,2 εκ. τ έναντι 2,6 εκ. τ κατά μ.ο. της αντίστοιχης περιόδου της προηγούμενης 5ετίας.
Συγκεκριμένα, η Ιταλία είναι η πρώτη εισαγωγική χώρα – μέλος απορροφώντας το 30% των Κοινοτικών εισαγωγών και ακολουθούν το Ην. Βασίλειο (23%), η Ισπανία (20%) και η Ελλάδα (10%).
Οι Κοινοτικές εισαγωγές μαλακού σίτου προέρχονται από τον Καναδά (κατά 31%), τις ΗΠΑ (20%), τη Σερβία (19%) και τη Ρωσία (14%) ενώ το μερίδιο της Ουκρανίας συρρικνώθηκε στο 5%. Ο (εισαγόμενος στην ΕΕ) σίτος Καναδά κατευθύνεται σχεδόν αποκλειστικά στο Ην. Βασίλειο και στην Ιταλία ενώ ο σίτος ΗΠΑ τροφοδοτεί κυρίως την Ιταλία και σε μικρότερο βαθμό το Ην. Βασίλειο. Ο σίτος Σερβίας κατευθύνεται κυρίως στην Ισπανία ενώ η Ελλάδα υποδέχεται κυρίως Ρωσικό σίτο, του οποίου αποτελεί και τον πρώτο (ενδοκοινοτικό) προορισμό.
Εξαγωγές σκληρού σίτου
Οι Κοινοτικές εξαγωγές σκληρού σίτου κατά το 7μηνο της εμπορικής περιόδου 2013/14 εμφανίζονται μειωμένες στους 500 χιλ.τ έναντι 800 χιλ. τ της αντίστοιχης περιόδου της προηγούμενης 5ετίας κατά μ.ο.
Πρώτη εξαγωγική χώρα παραμένει η Γαλλία με μερίδιο 58% ενώ η Ελλάδα , εκτοπίζοντας την Ιταλία και Ισπανία, είναι η 2η εξαγωγική χώρα με μερίδιο 13%. Επισημαίνεται εν τούτοις ότι οι εξαγόμενες ποσότητες έχουν μειωθεί.
Οι Κοινοτικές εξαγωγές σκληρού σίτου της προαναφερθείσας περιόδου κατευθύνονται κυρίως στην Τυνησία, Αλγερία και Ακτή Ελεφαντοστού. Ειδικότερα, για την αγορά της Τυνησίας διαγκωνίζονται πρώτες οι Ιταλία και Γαλλία και ακολουθούν η Ισπανία και η Ελλάδα. Από τα Κ-Μ, η Γαλλία κυριαρχεί σχεδόν αποκλειστικά στην αγορά της Αλγερίας και της Ακτής Ελεφαντοστού, οι οποίες και αποτελούν τους πρώτους προορισμούς του Γαλλικού σκληρού σίτου.
Κύριος προορισμός των Ελληνικών (εκτός Κοινότητας) εξαγωγών σκληρού σίτου είναι εκτός από την Τυνησία και η Τουρκία. Στην Τουρκία διεκδικεί και η Γαλλία μερίδιο αγοράς.
Η Ιταλία παραμένει μακράν το πρώτο εισαγωγικό Κ-Μ στον σκληρό σίτο, απορροφώντας κυρίως σκληρό σίτο προελεύσεως Καναδά, ΗΠΑ αλλά και Μεξικού.
Αραβόσιτος
Εντυπωσιακή άνοδο καταγράφουν κατά το 7μηνο της εμπορικής περιόδου 2013/14 οι Κοινοτικές εξαγωγές αραβοσίτου, οι οποίες ανέρχονται στους 2,5 εκ. τ έναντι 1 εκ. τ. της αντίστοιχης περιόδου της προηγούμενης 5ετίας κατά μ.ο., προερχόμενες σε συντριπτικό ποσοστό από τη Ρουμανία (56%) και τη Βουλγαρία (21%). Η Αίγυπτος είναι το κύριο κράτος προορισμού των Ρουμανικών αλλά και των συνολικών Κοινοτικών εξαγωγών αραβοσίτου.
Κατά την ίδια χρονική περίοδο επίσης , πολύ μεγάλη αύξηση καταγράφουν και οι Κοινοτικές εισαγωγές αραβοσίτου, οι οποίες ανήλθαν στους 7,2 εκ.τ. έναντι 3,1 εκ. τ. της αντίστοιχης περιόδου της προηγούμενης 5ετίας κατά μ.ο. Ο αραβόσιτος Ουκρανίας καλύπτει τις Κοινοτικές εισαγωγές αραβοσίτου κατά 63% και κατευθύνεται σε όλα τα κύρια εισαγωγικά Κ-Μ με πρώτους προορισμούς την Ισπανία και Πορτογαλία.
Σύμφωνα με την Γενική Διεύθυνση Γεωργίας της Επιτροπής (28.3.2014), η συγκομιδή των σιτηρών του 2013 στην ΕΕ28 εκτιμάται σημαντικά αυξημένη τόσο στο σύνολό της (+9,1%), όσο και επιμέρους στα σημαντικότερα σιτηρά. Ειδικότερα η παραγωγή του κοινού σίτου ανήλθε στους 134,2 εκ. τ (+8,2%), του κριθαριού στους 59,5 εκ. τ (+9,6%) και του αραβοσίτου στους 65 εκ. τ (+11,2%). Αντιθέτως , σε ότι αφορά στον σκληρό σίτο καταγράφεται μείωση παραγωγής (-4,8%) στους 7,9 εκ τ .
Εκτιμήσεις για την τρέχουσα καλλιεργητική περίοδο 2013/14 (εμπορικό έτος 2014/15)
Σύμφωνα με στοιχεία της Ε Επιτροπής (Συμβουλευτική Επιτροπή Σιτηρών – ελαιούχων – πρωτεϊνούχων στις 28.3.2014), κατά την τρέχουσα καλλιεργητική περίοδο εκτιμάται αύξηση των εκτάσεων μαλακού σίτου κατά 2,8% στα 239 εκ. στρέμματα ενώ η συγκομιδή του 2014 προβλέπεται ότι θα ανέλθει στους 135,4 εκ. τ. (+0,9%).
Αντίθετα, η καλλιέργεια σκληρού σίτου στην ΕΕ28 εκτιμάται ότι καταγράφει περαιτέρω μείωση στα 24 εκ. στρέμματα (-1,3%) και η συγκομιδή του 2014 προβλέπεται μειωμένη στους 7,7 εκ. τ. (-2,5%). Επισημαίνουμε ότι σε σύγκριση με τον μ.ο. 5ετίας η παραγωγή σκληρού σίτου προβλέπεται σημαντικά μειωμένη (-8,6%) .
Για τον αραβόσιτο αντίστοιχα προβλέπεται αύξηση των εκτάσεων κατά 1,4% στα 99 εκ. στρέμματα και σημαντική αύξηση της παραγωγής (πρόγνωση) κατά 7% στους 69,2 εκ.τ.
Ας σημειωθεί ότι σύμφωνα με στοιχεία της ΕΕπιτροπής στη διάρκεια του χειμώνα της τρέχουσας καλλιεργητικής περιόδου έχουν καταγραφεί στην Ευρώπη κλιματολογικές αποκλίσεις από τα συνήθη, όπως έλλειμμα βροχόπτωσης σε ορισμένες περιοχές (περιοχές της Κεντρ. Ευρώπης, στην Ουκρανία αλλά και στη γειτονική Τουρκία) και υπερβολική βροχόπτωση σε άλλες (Ιρλανδία, Ην. Βασίλειο, Β. Ιταλία, περιοχές της Ιβηρικής, Δ. Γαλλία κ.α.). Επίσης , στο μεγαλύτερο μέρος της ΕΕ έχουν καταγραφεί θερμότερες κλιματικές συνθήκες ( σε ολόκληρη την Κεντρ. Ευρώπη, στη Βαλκανική και την Ιταλική χερσόνησο κ.α.).
Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής για τα κυριότερα παραγωγικά Κ-Μ , η συνολική παραγωγή σιτηρών προβλέπεται αυξημένη στη Γαλλία (+5,2%) την Πολωνία (+8,6%), την Ιταλία (+14,4%) ενώ στη Γερμανία προβλέπεται μείωση κατά 1,7%.
Η συνολική παραγωγή ελαιούχων κατά την εμπορική περίοδο 2014/15 προβλέπεται ελαφρώς μειωμένη (-0,5%) στους 30,4 εκ.τ., γεγονός που αποδίδεται στη σημαντική (προβλεπόμενη) μείωση της παραγωγής ηλιάνθου (-5,8%) στους 8,1 εκ.τ.
Ισοζύγιο πίττας ελαιούχων, πρωτεϊνούχων σπόρων και άλλων πρωτεϊνούχων παραπροϊόντων των σιτηρών
Σύμφωνα με στοιχεία των COPA-COGECA για την τελευταία τριετία (εμπ. περίοδοι 2011/12 έως 2013/14), η Κοινοτική παραγωγή ελαιούχου πίττας ανέρχεται στους 26,5 εκ. τ. ετησίως, ενώ οι αντίστοιχες εισαγωγές υπερβαίνουν την Κοινοτική παραγωγή ανερχόμενες στους 29,4 εκ. τ. ετησίως.
Από την ετήσια Κοινοτική παραγωγή ελαιούχου πίττας τα 10 εκ. τ. είναι πίττα σόγιας , τα 12 εκ. τ. είναι πίττα ελαιοκράμβης και τα 3,7 εκ. τ. είναι πίττα ηλιόσπορου. Από τις εισαγόμενες ελαιούχες πίττες ποσότητα 22,1 εκ. τ. (75%) αφορά σε πίττα σόγιας και 4,3 εκ. τ. σε πίττα ηλιόσπορου.
Οι ανάγκες της Κοινοτικής κτηνοτροφίας απορροφούν 54,3 εκ. τ. ελαιούχου πίττας ετησίως, 5,9 εκ. τ. παραπροϊόντων των σιτηρών και 2,3 εκ.τ. πρωτεϊνούχων σπόρων (μπιζέλια , κουκιά , λούπινα).
Επιμέλεια: Αλέξανδρος Μπίκας
πηγη: www.paseges.gr
